Archive for januari, 2016

Kunst- & Antiekweekend Naarden…..

zondag, 24 januari, 2016

Ook weer dit jaar wordt mijn werk gepresenteerd op de Kunst- & Antiekweekend in Naarden-Vesting. Er zullen een drietal werken te zien zijn op deze beurs. Ik word gepresenteerd door Galerie de Vreugd & Hendriks uit Zandvoort in stand nummer 17. Naast mijn werk heeft de galerie een prachtige collectie van andere collega’s. Het is zeker de moeite waard te gaan kijken voor de kunstliefhebber!

Kunst en Antiek weekend Naarden 2016

Meditatie nr. 12

vrijdag, 15 januari, 2016

Met het navolgende werkstuk ben ik vorig jaar begonnen en het is toen ook volledig uitgewerkt. Toen ik met dit werkstuk bezig was pakten zich de donkere wolken boven mijn hoofd bijeen en ik weet nog dat ik dit paneel met veel moeite en energie met een zekere voldoening wist af te krijgen (zie blogbericht beneden). Toch is het een werk geworden met weliswaar een donkere achtergrond, maar met frisse sprankelende kleuren. Bij sommige werkstukken en projecten gaat het me erom dat het niet zo veel geeft wát er geschilderd wordt, maar veelal meer om hóé het geschilderd wordt. Daarmee bedoel ik dat wat er fysiek te zien valt, ondergeschikt is aan hoe iets geschilderd is. Ik sta nog met kinderschoenen aan wat dit betreft, want ik realiseer me dat dit denkfragment een enorm mentaal potentieel kan hebben. Ik heb deze schildering onder de serie “Meditaties” geschaard, zoals ik al eerder met andere werkstukken heb gedaan. Dit werkstuk zal eind deze maand te zien zijn op de Kunst- en Antiekbeurs in Naarden Vesting.

Meditatie nr. 12Meditatie nr. 12/ Meditation no. 12
Olieverf over acryl op paneel/ Oil over acrylic on panel
18,5 x 27 cm/ 7.5 x 10.6 inches

Édouard Manet…..

zondag, 10 januari, 2016

De laatste paar dagen ben ik bezig met een autobiografie van de schilder Édouard Manet (1832-1883). Hij was een vernieuwer in zijn tijd. En dat heeft hij geweten ook: Manet heeft heel wat kritiek over zich heen gekregen door de gevestigde orde van zijn tijd.

Edouard ManetÉdouard Manet (1832-1883)

Het is een lang verhaal om het hier allemaal op te schrijven. In het kort komt het hier op neer: men was in die tijd gewend te schilderen volgens een bepaald geïdealiseerd beeld, afkomstig uit de antieke wereld en verder gestoeld op ideeën die zijn ontstaan in de Renaissance. Deze “mengelmoes” van idealen resulteerde in een verstarde manier van afbeelden volgens romantische en idealistische principes. De menselijke vorm werd geïdealiseerd en vele schilderijen waren historiestukken of mythologische stukken volledig ontdaan van de werkelijkheid. En deze werkelijkheid was precies waar het Manet om ging. Hij begon, tegen de heersende mode in, mensen af te beelden van de straat. De gewone mens in zijn normale dagelijkse situaties. Ook zijn verfbehandeling was anders dan anders: de dimensionaliteit en het perspectief werd door Manet volledig anders geïnterpreteerd. Zijn doeken werden door zijn manier van schilderen “platter”, zodat je als kijker meer geconfronteerd werd met het schilderij zelf dan met de ruimtelijke afbeelding die was geschilderd. Verschillende van zijn werken monden uit in grote schandalen. Een van de bekendste “schandalen” is wel het werk dat hieronder is afgebeeld: Le Déjeuner sur l’Herbe ook wel bekend als De Picknick. Het is een groot werk (rond de 2 x 3 meter) waarbij een gewone Parijse vrouw naakt zit bij twee gewone heren in een park aan de picknick. Naakten schilderen was in die tijd niet erg, als het maar was ingebed in een historische of mythologische setting. Manet deed dit niet en het werk resulteerde in een enorm schandaal.

Le Déjeuner sur l'Herbe(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Rondom Édouard Manet groeide een groep schrijvers en schilders die streefden naar de uitbeelding van de gewone maatschappelijke realiteit zoals die zich aan hen voordeed. Onder hen bevonden zich  o.a. Edgar Degas, Claude Monet, Charles Baudelaires (poëet), Henri Fantin-Latour, Emile Zola (schrijver), Auguste Renoir, Alfred Sisley en verscheidene andere bekende personages. Het pionierswerk van Manet zou uitmonden in de impressionistische stroming in de schilderkunst en het naturalisme in de Franse literatuur.

Een nieuw jaar: verdwaald zijn en weer terugkeren…..

dinsdag, 5 januari, 2016

Beste mensen….. ik wens iedereen een goed nieuwjaar toe waarin vrede en voorspoed goede metgezellen mogen zijn!

De voortdurend terugkerende lezer van mijn blog zal het zeker niet ontgaan zijn dat er een enorm hiaat zit in mijn blog schrijfsels sinds midden vorig jaar. Wel, daar was een reden voor. Eind vorig jaar had ik een schildersblokkade: de nachtmerrie voor iedere creatieveling. Geloof me. Je zit voor je schildersezel en je vraagt je voortdurend af wat het zinvolle van je scheppingen nou eigenlijk zijn. Zo zit je te denken en donkere wolken beginnen langzaam aan de horizon te verschijnen. Met name in de huidige wereld is dit probleem voor mij soms nijpend; alles schijnt namelijk te draaien om geld en de economie…… en om de economie en het geld. Kapitaal everywhere. Het lijkt mij soms toe dat cultuur, geestelijke groei en principes, kunst, verantwoording en integriteit, in ons huidig maatschappelijk bestel meer en meer randverschijnselen worden waarin slechts “loosers” zich wagen aan dergelijke avonturen en concepten. Gelukkig komt er ook weer een tijd waarin je weer anders naar de dingen durft te kijken en op de ingeslagen weg doorgaat. Het is soms een eenzame weg en veelal tegen de heersende modegrillen in, maar niettemin, de wedloop dient gelopen te worden. En dus MOET er geschilderd worden.

Om het jaar goed te beginnen alhier een afgewerkt en nieuw werkstuk:

De kostbare collectieDe waardevolle collectie/ The valuable collection
Olieverf en acryl op paneel/ Oil and acrylics on panel
35,5 x 23 cm/ 13.78 x 9.05 inches

Dit schilderij gaat eigenlijk over zaken die betrekking hebben op het bovenstaande. Onder een “waardevolle collectie” wordt veelal heel wat anders verstaan dan een simpel plantje, een eenvoudig zwart doosje en wat andere prullaria. Hup, weg ermee, zou je kunnen zeggen: de prullenmand wordt al open gedaan. Maar dat wat in eerste instantie “rommel” lijkt kan, door Andere Ogen bekeken, juist van enorme waarde zijn en van een ongekende betekenis blijken. Een reinigend rood (bloed) doet je opnieuw herboren worden en waarlijk groeien, met mooie blaadjes. En dat wat zwart leek, zelfs duister, blijkt een geheim in zich te herbergen bij het openen, dat een uitzicht geeft op een nieuwe wereld waarin klare helderheid in sprankelend wit je doet oprijzen en een visie geeft op de spiraal van de eeuwigheid waarin je terecht bent gekomen. Want het geknakte riet wordt niet gebroken en een kwijnend vlammetje zal niet gedoofd worden……